ตอนที่ 44 ถูกสะกดรอย

ตอนที่ 44 ถูกสะกดรอย

เดินพ้นธนาคารมาได้ไม่ไกล เฉิงโส่วผิงก็รู้สึกเหมือนมีใครบางคนเดินตามหลังมา

ใจเธอหล่นวูบทันที ในกระเป๋ามีเงินสดตั้งสี่สิบหยวนบวกกับสมุดสลากออมทรัพย์สะสมแสตมป์อีกสี่สิบหยวน สลากประเภทนี้สะดวกตรงที่ไม่ระบุชื่อผู้ถือ แต่ข้อเสียมหันต์ก็คือหากทำหล่นหายหรือถูกปล้นชิงไป ย่อมไม่มีทางแจ้งอายัดเพื่อขอเงินคืนได้เลย

เธอจับสายสะพายกระเป๋าแน่น แกล้งเอี้ยวคอกลับไปมอง ด้านหลังห่างออกไปยี่สิบสามสิบเมตรมีคนเดินถนนอยู่สองสามคน ทว่าริมถนนตอนกลางวันแสกๆ แบบนี้ มีคนเดินผ่านไปมาก็ถือเป็นเรื่องปกติ

เธอหวังว่าตัวเองจะคิดมากไปเอง

แต่เธอก็ไม่อยากเสี่ยง

ทางเดินกลับโรงเรียนมีหลายเส้น ทางลัดที่สุดต้องตัดผ่านย่านบ้านเรือน แต่ละแวกนั้นตอนกลางวันแทบไม่มีคนสัญจร หากมีก็มักเป็นคนแก่กับเด็กเล็ก ถ้าเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นมาจริงๆ คงหาคนช่วยไม่ทัน

ส่วนอีกเส้นทางหนึ่งต้องผ่านย่านที่มีหน่วยงานราชการตั้งอยู่เรียงราย ซึ่งก็คือเส้นที่เคยถูกซือเจี้ยนหัวกับเผิงฮ่าวหรันดักหน้าไว้คราวก่อน จึงตัดทิ้งไปได้เลย

คงต้องยอมอ้อมหน่อย แล้วเลือกเดินถนนใหญ่สายที่มีร้านรวงคึกคักที่สุดแทน

พอถึงแยกถัดไป เสิ่นจี้โจวทำท่าจะเลี้ยว เฉิงโส่วผิงก็ดึงแขนเขาไว้ทันที “พวกเราไปทางถนนใหญ่เถอะ”