ตอนที่ 20 รับแม่ทูนหัว

ตอนที่ 20 รับแม่ทูนหัว

พอได้ยินป้าฝานถามแบบนั้น เฉิงโส่วผิงจึงตอบไปตรงๆ "คุณป้าคะ ป้าคอยเป็นห่วงพวกเรามาตลอด หนูขอพูดความจริงนะคะ หนูไม่อยากมีแม่เลี้ยงหรอกค่ะ"

"บ้านเราคนน้อย วันๆ ใช้ชีวิตเรียบง่าย แต่หนูกลับคิดว่าอยู่กันแบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว บางทีหนูก็คิดถึงแม่ แต่ไม่ใช่เพราะแม่ทำกับข้าวได้ ถักเสื้อไหมพรมเป็น หรือช่วยให้ชีวิตหนูสบายขึ้น... หนูแค่คิดถึงแม่เฉยๆ"

"งานบ้านหนูช่วยทำเพิ่มได้ น้องชายหนูก็ดูแลได้ดี หนูไม่ได้อยากได้แม่เลี้ยงมาคอยดูแลเราหรอกค่ะ ถ้าพ่อคิดจะหาใครสักคนจริงๆ มันก็มีประโยชน์แค่กับพ่อ ไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับหนูหรือน้องเลยสักนิด"

"ถ้าแม่เลี้ยงมีลูกใหม่กับพ่อ ต่อให้ต่อหน้าจะทำเป็นยุติธรรมแค่ไหน ถ้าวันหนึ่งหนูกับน้องไปทะเลาะหรือมีเรื่องกับน้องคนใหม่ ยังไงใจเขาก็ต้องเข้าข้างลูกแท้ๆ ของตัวเองอยู่ดี มันเป็นสัญชาตญาณของคนเป็นแม่ค่ะ"

คำพูดพวกนี้ทำเอาฝานเหม่ยเจวียนถึงกับอึ้งไป เธอไม่คิดเลยว่าเด็กหญิงวัยแค่สิบขวบจะมองเรื่องนี้ได้ทะลุปรุโปร่งขนาดนี้

ถ้าเป็นวัยอย่างหงหงที่ไม่ค่อยมีความทรงจำเกี่ยวกับแม่แท้ๆ ก็คงยอมรับแม่คนใหม่มาดูแลได้ง่ายกว่า