ตอนที่ 14 ลบรอยชอล์ก

ตอนที่ 14 ลบรอยชอล์ก

พอจัดการงานตรงหน้าเสร็จ ทุกคนถึงเพิ่งรู้สึกคอแห้งเป็นผง ต่างพากันคว้ากระบอกน้ำขึ้นมากระดกอึกๆ

เฉิงโส่วผิงถอดเสื้อนอกของชุดนักเรียนออก เดินไปตรงระเบียงแล้วออกแรงสะบัดไล่ฝุ่นชอล์ก ไช่หลินหลิงเห็นเข้าก็เดินตามมาทำแบบเดียวกันเป๊ะ เฉิงโส่วผิงเหล่ตามองพลางเอ่ยแซว “เธอก็ไม่ได้ช่วยเขียนหรือวาดอะไรสักหน่อย บนเสื้อมีฝุ่นติดมาด้วยเหรอ”

ไช่หลินหลิงสวนกลับทันควัน “ฉันยืนห่างจากเธอแค่ไม่กี่ก้าวเองนะ ยังไงมันก็ต้องมีปลิวมาโดนบ้างสิ”

เดือนพฤศจิกายนแล้ว พระอาทิตย์ตกดินเร็วเป็นพิเศษ ตอนที่พวกเธอพากันออกจากห้องเรียน ท้องฟ้าข้างนอกก็มืดสนิท ประตูโรงเรียนถูกลงกลอนไว้เรียบร้อย ยามเห็นกลุ่มนักเรียนเดินคุยเล่นกันออกมา รู้ได้ทันทีว่าเป็นพวกที่อยู่ทำกิจกรรมหลังเลิกเรียน เอ่ยถามแค่คำสองคำก็เปิดประตูให้ผ่าน

เฉิงโส่วผิงบอกที่บ้านไว้ล่วงหน้าแล้วว่าจะอยู่จัดหนังสือพิมพ์บอร์ดดำ ส่วนเฉิงเกิ้นเซิงก็มีเรียนคอร์สอบรมที่โรงงานหลังมื้อเย็น เขาจึงฝากฝานเหม่ยจวนช่วยพาหงหงกลับบ้านและดูแลให้ชั่วคราว