เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 11 เตรียมเสื้อกันหนาว
หม่าตงหลานมองด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ พอยื่นหน้าเข้าไปดูใกล้ๆ ก็พบว่าเป็นคะแนน 90 กับ 91 จริงๆ ด้วย
เธอเผลอแผดเสียงดังลั่นขึ้นมาทันที "คะแนนขนาดนี้ยังเรียกว่าทำได้ไม่ดีอีกเหรอ?!"
เสี่ยวจวินบ้านเธอครั้งนี้สอบภาษาจีนได้ 84 คะแนน เลขได้ 89 ถือเป็นครั้งที่เฉียด 90 ที่สุดแล้ว เธอยังนึกกระหยิ่มใจว่าลูกชายมีพัฒนาการขึ้นมาบ้าง
ความจริงผลการเรียนของหวังเสี่ยวจวินอยู่ในระดับธรรมดา ไม่ได้ติดกลุ่มหัวกะทิของห้อง ปกติก็อาศัยเทียบกับเด็กบ้านเฉิงเพื่อหาความรู้สึกเหนือกว่าไปวันๆ ใครจะไปคิดว่าคราวนี้กลับถูกเด็กบ้านเฉิงแซงหน้าไปได้!
เฉิงโส่วผิงพยักหน้าหงึกหงัก "หนูทำได้ไม่ดีจริงๆ นี่คะ มีตั้งหลายข้อที่ความจริงทำได้แท้ๆ เฮ้อ สะเพร่าไปหน่อยน่ะค่ะ จริงสิ..." เธอส่งยิ้มหวานถามต่อ "แล้วพี่เสี่ยวจวินรอบนี้สอบได้กี่คะแนนเหรอคะ?"
หม่าตงหลาน "..."
โดนตลบหลังเข้าให้แล้ว!
เพราะหม่าตงหลานมีอารมณ์ฉุนเฉียวจนเผลอขึ้นเสียง คนงานที่นั่งกินข้าวอยู่ในโรงอาหารจึงหันมามองตั้งแต่เมื่อครู่ บางคนชอบสอดรู้สอดเห็นถึงขั้นถือชามข้าวเดินมามุงดูใกล้ๆ พลางกินพลางเงี่ยหูฟัง