กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 345 พบกันอีกคราว
ในแววตาพลันปรากฏความว่างเปล่าเลื่อนลอย ก่อนจะบังเกิดความตกตะลึง ขมขื่น และโชกโชนไหลเวียนถาโถมเข้ามาโหมกระหน่ำ
ปลายนิ้วของเขาสั่นเทาแผ่วเบา ยกหัตถ์อันแข็งเกร็งขึ้นลูบตรงหว่างคิ้วของตน แววตาซ่านซึมด้วยอารมณ์ความรู้สึกอันโหมกระหน่ำซัดซ่าน
ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง
เขาไม่เคยเป็นซ่วนหยวนเป่ยเฉินที่เป็นอิสระแยกขาดมาแต่ไหนแต่ไร