กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 325 กักตุนเสบียง
ข้าตามหาเว่ยจาว แล้วกำชับเสียงเบา
“ถ่านหินที่เหลือข้าให้คนขนย้ายไปแล้ว เรื่องนี้อย่าได้แพร่งพรายออกไป เจ้าตั้งอกตั้งใจเฝ้าคฤหาสน์ไร่นาให้ดีก็พอ”
แม้ในใจเว่ยจาวจะมีความกังขา ทว่ามิได้เอ่ยถามมากความ รีบโค้งกายรับคำทันที “ผู้ใต้บังคับบัญชาจำใส่ใจแล้วขอรับ”
ข้าเองก็ไร้หนทางจึงต้องทำเช่นนี้
ภัยพิบัติหิมะทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ พลับพลาและสิ่งอบอุ่นประทังชีวิตของชาวบ้านทั่วทั้งเมืองล้วนต้องพึ่งพาถ่านหิน ข้าจำเป็นต้องกักตุนยุทธปัจจัยเอาไว้ให้มั่นคง