กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 307 มารยาทห่างเหิน
หยางเป่าเอ๋อร์เอ่ยขึ้นได้ทันเวลา ทำลายความอึดอัดแข็งค้างภายในห้อง
“คุณชายเพิ่งฟื้น ร่างกายยังคงอ่อนแอ ข้าให้ห้องครัวเคี่ยวข้าวต้มร้อน ๆ เอาไว้ ลุกขึ้นมากินรองท้องเสียหน่อยเถิด”
เสี่ยวเหลียนรีบก้าวไปข้างหน้า ยื่นมือหมายจะเข้าไปประคองเขา
ต้วนชิงจู๋เอียงกายเล็กน้อย เบี่ยงหลบอย่างคล่องแคล่ว
น้ำเสียงยังคงอ่อนโยน หากกลับแฝงความห่างเหินเย็นชาเสียบกระดูก “อย่ามาแตะต้องข้า ข้าไม่ชอบให้ผู้อื่นเข้าใกล้”
มือของเสี่ยวเหลียนค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ สีหน้าหมองคล้ำลงในทันที ความอัดอั้นและเดดด่านในใจพลุ่งพล่านไม่หยุด