กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 305 หวนคืนสู่เรือน
เสี่ยวเฉวียนจื่อเงยหน้าขึ้นมองข้าทันที ด้วยสีหน้าหนักอกหนักใจ
“พี่สาว ขาของท่านย่าข้ามีบาดแผล เดินไม่ได้ขอรับ”
หญิงเฒ่าได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าพลันฉาบไปด้วยความอับอายและเปี่ยมด้วยความกระวนกระวายใจ
“ไม่เป็นไร” ข้าเอ่ยปลอบเบา ๆ ประโยคหนึ่ง
“เก็บข้าวของให้เรียบร้อย พวกเราเตรียมตัวเดินทางกันได้แล้ว”
เสี่ยวเฉวียนจื่อพยักหน้ารับทันที ขานตอบเสียงใส “ขอรับ! ข้าจะเก็บเดี๋ยวนี้!”
จากนั้นข้ายื่นมือไปใช้ผ้าห่มนวมหนาห่อหุ้มตัวหญิงเฒ่าไว้อย่างหนาแน่น ก้มลงเอื้อมมืออุ้มตัวนางขึ้นมาอย่างมั่นคง