กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 259 ร่วมมือเรื่องเหมืองถ่านหิน
หันไปมอง เตียงนอนว่างเปล่าไร้ผู้คน
เวินจือเหิงจากไปตั้งแต่เมื่อใดไม่อาจทราบ
หัวใจข้าจมลงเล็กน้อย ขมวดคิ้วเงียบๆ ในใจ
เมื่อคืนข้าถึงกับหลับเป็นตายไปเช่นนี้
ความตื่นตัวของข้า เหตุใดจึงตกต่ำลงถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน
ในหัวใจข้าเต็มไปด้วยความสงสัย จึงแอบเรียกระบบออกมาในใจ
[ระบบ เจ้ารู้หรือไม่ว่าเวินจือเหิงไปตั้งแต่เมื่อใด]
[นายท่าน ช่วงเวลาที่ท่านหลับสนิท ระบบไม่สามารถรับรู้ความเคลื่อนไหวภายนอกได้]
ขมวดคิ้วแน่นยิ่งขึ้น เอ่ยถามสืบความต่อ