กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 232 ฝันไปเถิดว่าจักได้เปิดร้านอีก
ฮูหยินผู้เฒ่าเดิมทีก็เพลิงโทสะสุมอกอยู่แล้ว คำพูดนี้ยิ่งเท่ากับเติมน้ำมันลงบนกองไฟ
แววตาของนางปะทุปราณชั่วร้ายออกมาโดยสิ้นเชิง เอ่ยเสียงเย็นชาว่า
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้! เจ้าอาศัยความมีรัตนะสมบัติซื้อสายสัมพันธ์ผู้คน ทำการอำเภอใจตามใจชอบ ช่างเกินเยียวยาเสียจริง!”
นางยกนิ้วขึ้นชี้หน้าข้า น้ำเสียงเหี้ยมเกรียมเด็ดขาด พ่นคำตายไว้ว่า
“วันนี้ข้าขอวางคำพูดไว้ตรงนี้!