กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 223 ญาติมิตรสงบสุข ญาติมิตรผาสุก กระแสน้ำมืดคลื่นซัดใต้หล้า
ทุกสิ่งทุกอย่างจัดการเรียบร้อยดีแล้ว
ข้าเดินไปเยี่ยมลุงและผู้เฒ่าโม่
โม่ชีหยาเห็นข้าผลักประตูเข้ามา ก็เบ้ปากทันที
น้ำเสียงแฝงความแง่งอนอยู่หลายส่วน
“เจ้ายัยหนู ในที่สุดก็ตัดใจมาดูเฒ่าชราอย่างข้าได้แล้วรึ”
ข้ายิ้มพลางเดินเข้าไปหยอกเย้า
“ข้าได้ยินมาว่าท่านเดินหมากกับลุงและอาจารย์ของข้าทุกวัน”
“ชีวิตผ่านไปอย่างผ่อนคลายสำราญใจ มีตรงไหนต้องให้ข้ามาอยู่เป็นเพื่อนกัน”
โม่ชีหยาส่งเสียงแค่นฮึเบาๆ