ตอนที่ 216 กับดัก

ตอนที่ 216 กับดัก

ข้ารีบฉากกายหลบเข้าสู่เงามืด รวบรวมกลิ่นอายทั่วร่าง ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด รอคอยความเคลื่อนไหวหลังจากนั้นอย่างเงียบสงบ

ผ่านไปไม่นาน เสียงเคาะประตูพลันดังขึ้นนอกเรือน ประตูเรือนที่ปิดสนิทถูกคนเปิดออกจากด้านในอย่างรวดเร็ว

เงยหน้ามองไป ผู้ที่ก้าวเท้าเดินเข้ามาในเรือน มิใช่ใครอื่นแต่เป็นซุนเวยที่เพิ่งส่งมอบอาคารร้านค้ากับข้าเสร็จสิ้น

นายบ่าวสองคนเพิ่งก้าวเท้าเข้าสู่เรือน ยังไม่ทันได้ตอบรับต่อความผิดปกติ

ชายฉกรรจ์ชุดดำคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้าง ๆ พลันก้าวไปข้างหน้าโดยตรง ไม่พูดไม่จา ยื่นมือแย่งถุงเงินอันหนักอึ้งมาจากอ้อมอกของเด็กรับใช้ชาย

เด็กรับใช้ชายตกใจจนร่างแข็งเกร็งไปทั้งตัว ไม่กล้าขัดขวางแม้แต่น้อย

ชายฉกรรจ์แกะถุงเงินออกต่อหน้าผู้คน นับดูหลายรอบอย่างส่งเดช แล้วเงยหน้าโค้งกายรายงานแก่เผยซงบนม้านั่งหิน:

“คุณชาย 4,000 ตำลึง ไม่ขาดไม่เกินขอรับ”