กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 177 ยากแทรกแซงหลบหนี
เสียงเกือกม้าด้านหลังกระชั้นชิดเข้ามาทุกที ทหารไล่ล่ากัดติดไม่ปล่อย โยงทิ้งอย่างไรก็ไม่หลุด
“เวินจือเหิง ผู้ใต้บังคับบัญชาของเจ้าช่างไร้ประโยชน์เสียจริง ต้านทานได้เพียงครู่เดียวก็ถูกเวินจืออวี้ไล่ทันแล้ว”
“หากรังเกียจที่เป็นตัวภาระก็ทิ้งข้าไว้เสีย หากไม่มีข้า พวกเขาไม่มีทางไล่ตามเจ้าเป็นอันขาด”
“เจ้าคิดได้งดงามยิ่งนัก”