ตอนที่ 173 เวินจือเหิงเล่ห์เหลี่ยม

ตอนที่ 173 เวินจือเหิงเล่ห์เหลี่ยม

หลังจากซ่วนหยวนเป่ยเฉินกลืนโอสถครรไลลงไป ก็จมอยู่ในนิทราอันลึกล้ำมาโดยตลอด

บาดแผลค่อย ๆ สมานตัวภายใต้การฟื้นฟูของฤทธิ์ยา แต่ทว่าร่างกายของข้า กลับฝืนทนจนถึงขีดจำกัดนานแล้ว

ใบหน้าขาวซีดราวกับกระดาษ ทั่วร่างสิ้นแรง

ข้าไร้เรี่ยวแรงจะนั่งตัวตรงบนหลังม้า ทำได้เพียงเกาะเวินจือเหิงที่อยู่ข้างหน้า ร่างกายส่วนใหญ่ทอดพิงอยู่บนหลังของเขา