กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 127 ฝันร้ายของหลิงเยี่ยนชิว
“ท่านอาจารย์ พวกเราออกเดินทางกันเถิด”
“รบกวนพี่ชาย ช่วยข้าแบกคุณลุงท่านนี้ไปที่รถม้าที”
“ท่านน้าอันเซิง กระดานไม้นี้ไม่เอาแล้ว ได้หรือไม่”
“ฟังตามที่คุณหนูหยางบอกทั้งหมด”
“เช่นนั้นก็ทิ้งไปเสีย”
พักฟื้นอยู่หลายวัน สวี่เฟิ่งเหนียนก็สามารถเดินเหินได้เองแล้ว
คนกลุ่มหนึ่งขึ้นรถม้า มุ่งหน้าตรงไปยังเรือนพักของข้าที่เมืองชิงผิง
รถม้าจอดจอดสนิท ข้าก็ก้าวไปเคาะประตู
ไหลโซ่วเปิดประตู เห็นข้าแต่งกายเป็นหญิงเฒ่า แววตาก็เปี่ยมด้วยความระแวดระวัง ก้มกายเอ่ยปาก: