ตอนที่ 123 พาคนทั้งสองพาหลบหนี

ตอนที่ 123 พาคนทั้งสองพาหลบหนี

ข้าแบกสวี่เฟิ่งเหนียน พาขอทานขาเกเดินเข้าไปในโรงเตี๊ยมขนาดเล็กดูธรรมดาแห่งหนึ่งริมถนน

เถ้าแก่โรงเตี๊ยมกำผ้าขี้ริ้วพลางเงยหน้ามอง พิจารณาดูพวกเราสามคนที่ฝุ่นเต็มตัว เสื้อผ้าขาดวิ่น ก็รีบก้าวเร็ว ๆ เข้ามาต้อนรับ คิ้วและดวงตาแฝงความสงสารอยู่หลายส่วน “ท่านแม่ป้าผู้นี้ เห็นพวกท่านเดินทางเหน็ดเหนื่อย คงลำบากยิ่งนัก ร้านเล็ก ๆ ของข้าทุนรอนน้อยนิด มิอาจจุนเจืออาหารได้ ได้แต่ตักน้ำเย็นให้พวกท่านสองชามคลายหิวน้ำ ถูไถไปก่อนเถิด”

“เถ้าแก่เข้าใจผิดแล้ว พวกเรามิได้มาขอทาน”

ฝีเท้าของเถ้าแก่หยุดชะงัก พิจารณาสภาพตกอับของพวกเราสามคน ด้วยความฉงนเต็มหัวใจ