ตอนที่ 118 ยัยหนูผู้ไม่กตัญญูใจกล้า

ตอนที่ 118 ยัยหนูผู้ไม่กตัญญูใจกล้า

นายอำเภอหลัวเห็นข้ายืนนิ่งไม่ยอมคุกเข่า ไร้ซึ่งท่าทีถ่อมตนแม้แต่น้อย สีหน้าก็พลันมืดมนเย็นชา ตะคอดเสียงดุร้าย “ยัยหนูผู้ไม่กตัญญูใจกล้า! พบเห็นกระทำไมไม่คุกเข่า? บังอาจหลบหลู่ศาลาว่าการต่อหน้าผู้คน!”

หว่างคิ้วของข้าขมวดม้วน ยิ้มหยันในใจ ช่างเป็นผู้ไม่แยกแยะขาวดำที่ดีจริง ๆ อ้าปากก็ยัดข้อหาไม่กตัญญูให้ข้าเสียแล้ว

“ท่าน นายอำเภอ ข้ามิใช่ผู้ต้องหาในคดี เป็นเพียงพยานที่มาให้ความร่วมมือในการสืบสวนคดีเท่านั้น

ตามกฎหมายชางหลัน ราษฎรไร้ความผิดขึ้นศาลมาเป็นพยาน ไม่จำเป็นต้องคุกเข่าคำนับข้าราชการ ข้ากายตรงใจบริสุทธิ์ ไร้สิ่งใดต้องละอายแก่ใจ เหตุใดต้องคุกเข่า?”