ตอนที่ 59 บุคคลผู้คุ้นตา

ตอนที่ 59 บุคคลผู้คุ้นตา

หากมีจริง แท้จริงแล้วคือการหวนพบคนคุ้นเคย หรือเป็นเพียงล้อเล่นของโชคชะนั้นที่จงใจหยอกเย้ากัน

ข้ายืนอยู่ตรงหัวถนนหอเซียงหม่าน สายตาตรึงแน่นไปยังแผ่นหลังตั้งตรงตระหง่านร่างนั้น ลมหายใจสะดุดกึก โลหิตทั่วร่างคล้ายจะไหลช้าลงไปครึ่งจังหวะในชั่วขณะ

ปลายนิ้วเกร็งกุมชายเสื้อโดยไร้สำนึก ข้อนิ้วขาวซีดขึ้นมาเล็กน้อย ภายในใจพลันบังเกิดความตื่นตระหนกที่ไม่อาจสะกดข่มไว้ได้ซัดสาดเข้ามา ส่งผลให้ทรวงอกพลอยอึดอัดแน่นเครียดไปด้วย

“หลิงเอ๋อร์ ดีๆ อยู่เหตุใดจึงหยุดยืนเสียเล่า ยืนเหม่ออะไรอยู่งั้นรึ”