ตอนที่ 25 ยอมตามน้ำ

ตอนที่ 25 ยอมตามน้ำ

ณ ถ้ำหินซ่อนเร้นแห่งหนึ่งในหลังเขา

มู่เฉิงเซียวขนตาสั่นไหวแผ่วเบา ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

ดวงตาคู่หนึ่งเย็นชาลึกล้ำ กวาดมองไปทั่วทั้งถ้ำอย่างรวดเร็ว

แสงทิวาละเอียดยิบส่องผ่านรอยแยก ขับไล่ความมืดมิดภายในถ้ำ

กองไฟบนพื้นมอดดับไปนานแล้ว เหลือเพียงไออุ่นเพียงเล็กน้อย

บนตัวเขามีหญ้าแห้งและใบไม้หนาชั้นหนึ่งปกคลุมอยู่ พอดีช่วยบังไอเย็นแทงกระดูกในหุบเขา

ข้างกายมีกระบอกไม้ไผ่วางอยู่สี่กระบอก

กระบอกหนึ่งบรรจุน้ำซับใสหวาน อีกสามกระบอกบรรจุข้าวขาวอุ่นร้อนไว้เต็มเอียบ