กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 20 เกิดความหวาดกลัวในใจ
ยามกลับถึงเรือนเก่า คุณย่าหยางยิ่งคิดก็ยิ่งลนลาน แผ่นหลังเย็นวาบเป็นระยะ
นางรีบดึงตัวจางกุ้ยเฟินที่อยู่ข้างกาย แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเทา
“กุ้ยเฟิน เจ้ารีบดูสิ มองเห็นบาดแผลบนหน้าข้าหรือไม่”
“ท่านแม่ มองเห็นเจ้าค่ะ ชัดเจนยิ่งนัก แย่แล้ว ช่างประหลาดแท้”
คุณย่าหยางกลืนน้ำลายลงคอ น้ำเสียงแฝงความสั่นเทาที่ไม่อาจข่มไว้ได้
“กุ้ยเฟิน เรือนซานหนิวไม่ชอบมาพากล”