กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 2 ทุบตียายเฒ่าชั่วร้าย
ลมยามค่ำคืนในแดนรกร้างบาดแหลมราวกับใบดาบ พัดโชยจนคนหนาวสะท้านไปทั้งกาย
ข้าไม่กล้าหยุด วิ่งรวดไปข้างหน้าอย่างสุดชีวิต
ชุดเจ้าสาวสีแดงฉานบนร่างถูกกิ่งไม้ข้างทางเกี่ยวจนขาดวิ่น เลือนร่างเต็มไปด้วยบาดแผลเล็กลายพร้อย
วิ่งไปนานเท่าใดมิอาจทราบ ในที่สุดก็มองเห็นทางเข้าหมู่บ้านตระกูลหยางอยู่แสนไกล
คันนาอันคุ้นเคยและเรือนหอเตี้ยต่ำเหล่านั้น คือสถานที่ซึ่งร่างเดิมอาศัยอยู่มาถึงสิบห้าปี
ทว่าในใจข้ากลับไม่มีความรู้สึกผูกพันเลยแม้แต่น้อย
พึ่งจะเหยียบลงบนบันไดหินทางเข้าหมู่บ้าน เงาร่างอันลนลานสองสายก็พุ่งสวนเข้ามา