0232

⬢⬢⬢

ตอนที่ 232 เด็กฉลาดเกินไปก็มีปัญหา น่าลำบากใจที่หลอกได้ยาก

ต้าป๋าวเฝ้ารอแล้วรอเล่า ในที่สุดฟ้าก็มืดลง เขาจูงมือเสี่ยวป๋าวแล้วพูดว่า “กลับบ้านกัน”

เสี่ยวป๋าวไม่เข้าใจว่าทำไมต้องรอให้ฟ้ามืดถึงจะกลับ แต่พี่ชายพูดเช่นนั้นย่อมมีเหตุผลของเขา

“กลับบ้านแล้ว!” เสี่ยวป๋าวกระโดดโลดเต้นจนต้าป๋าวเกือบปล่อยมือ