0222

⬢⬢⬢

ตอนที่ 222 อย่าทำให้คนต้องพัวพันจนถอนตัวไม่ขึ้น

พอคนเดินออกไป เสี่ยวป๋าวก็รีบวิ่งเข้ามาอย่างใจจดใจจ่อ เขาสวมกอดขาของซูซีแน่นพร้อมเงยหน้าขึ้นทำปากยื่นอย่างน่าสงสารแล้วพูดว่า “แม่ครับ เสี่ยวป๋าวคิด คิดถึงแม่จังเลย!”

“แม่ก็คิดถึงเสี่ยวป๋าวตัวน้อยของเราเหมือนกัน!”

ซูซีใช้มือทั้งสองข้างช้อนใต้รักแร้ของเสี่ยวป๋าวแล้วอุ้มเขาขึ้นมาพร้อมหอมแก้มไปหนึ่งฟอด