0180

⬢⬢⬢

ตอนที่ 180 คลื่นลมที่โหมกระหน่ำไม่หยุดหย่อน

เริ่นอีอีมองลู่ต้าเฉิงที่เดินออกไปข้างนอกด้วยความงุนงง

ไปแล้วเหรอ?

หวังเยวี่ยไม่รู้สึกกระอักกระอ่วนใจ เธอไม่ได้คาดหวังอะไรในตัวผู้ชายคนนี้ตั้งแต่แรก แค่เขาสามารถให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์กับเธอบ้างก็นับว่าดีถมไปแล้ว

ดูท่าผู้ชายคนนี้จะแตะต้องไม่ได้จริงๆ แต่ก็นะ ผู้ชายก็เป็นแบบนี้แหละ

เธออยู่ในสภาพนี้แล้ว จะยังต้องสนใจผู้ชายคนหนึ่งสองคนไปทำไมกัน?

เธอส่ายสะโพกเดินเข้าไปหา หวังจะคล้องแขนเขา แต่ลู่จินเฉากลับถอยหลังตรงๆ สายตาของเขามีเมฆหมอกอึมครึมปกคลุม

หากไม่ใช่เพราะกลัวภรรยาจะตื่น เขาคงเตะคนออกไปข้างนอกนานแล้ว

ลู่เฉิงกงไม่ได้อยากมาเลย เขาไม่ใช่ว่าดูถูกความสัมพันธ์นี้ หรือดูถูกสิ่งของพวกนี้หรอกนะ