กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 170 การจัดการช่วงตรุษจีน
จางผิงถูมือไปมาพลางหัวเราะแหะ ๆ “ผมไม่มีครอบครัวแล้วจริง ๆ ครับ เถ้าแก่ซู ให้ผมอยู่เถอะนะครับ!
คุณดูสิ ผมกลับไปคนเดียวที่ซุกหัวนอนยังไม่มีเลย บ้านหลังนั้นก็ถูกอาของผมยึดไปหมดแล้ว ผมสู้เขาไม่ได้หรอก ต่อให้เอาคืนมาได้ก็คงถูกรังแกอยู่ดี
ตอนที่ผมมาขอพึ่งพิงคุณ ผมไม่มีทางไปแล้วจริง ๆ งานลักขโมยพวกนั้นผมก็ไม่อยากทำอีกแล้ว แค่อยากหางานที่สุจริตทำสักอย่าง”
ซูซีใช้เวลาครู่หนึ่งกว่าจะตั้งสติได้ นางนิ่งเงียบไปนานก่อนจะตอบ “อืม งั้นก็อยู่ที่นี่ไปเถอะ”
เดิมทีนึกว่าตอนนั้นที่เขาพูดแบบนี้เพื่อแกล้งทำเป็นน่าสงสารหวังจะอยู่ที่นี่ ไม่คิดเลยว่าจะเป็นเรื่องจริง
ช่างเถอะ เพิ่มอีกคนก็ไม่เท่าไหร่ ถือว่าเดี๋ยวเอาไว้ใช้แรงงานพอดี