0168

⬢⬢⬢

ตอนที่ 168 บางครั้งมือก็ยื่นไปไม่ถึงใบหน้าที่ยิ้มแย้ม

แม่ของเริ่นอีอีทานกับข้าวไปพลาง กล่าวสั่งสอนไปพลาง “เฉิงกงนะ ทั้งฉันและพ่อของแกมีอีอีเป็นลูกสาวคนเดียว นางถูกตามใจมาตั้งแต่เล็ก แกห้ามทำให้นางต้องทุกข์ใจเด็ดขาด”

ลู่เฉิงกงลดท่าทีลงอย่างนอบน้อม เขามองเริ่นอีอีด้วยสายตาหลงใหล “คุณป้าพูดถูกครับ ต่อไปเรื่องในบ้านให้อีอีเป็นคนตัดสินใจ”

“หลังแต่งงานพวกเธอก็ย้ายมาอยู่บ้านนี้เถอะ ไม่ต้องเช่าบ้านให้น่าเสียดาย บ้านหลังนี้ในอนาคตก็จะทิ้งไว้ให้อีอี ส่วนเงินเดือนของแกก็ให้อีอีเก็บรักษาไว้ บ้านเราไม่ต้องการเงินจากแก” แม่เริ่นเช็ดปากพลางจ้องลู่เฉิงกง รอให้เขาตอบกลับ