เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 163 หน้าทนจริง ๆ
ลู่จินเฉายังไม่ตอบจดหมายกลับ ซูซีจึงไปหาซูอีเฟิงก่อนเพื่อดูว่าจะพอถามข่าวคราวอะไรได้บ้าง
ไม่ผิดจากที่คาดไว้ คนผู้นี้ไม่หลุดปากออกมาสักคำแถมปากคอยังไม่สะอาดอีกต่างหาก
ทว่าเธอก็ไม่ได้หวังให้เขาพูดข้อมูลที่มีประโยชน์อะไรออกมาอยู่แล้ว
เจ้าเด็กซูต้าเผิงนั่นก็ไม่ใช่คนเก่งกาจอะไร ยิ่งไม่ใช่พวกประเภทที่ทำงานให้คนอื่นฟรี ๆ โดยไม่หวังผลตอบแทน
ตกกลางคืนคงต้องหาคนไปขู่ดูหน่อย ว่าจะพอเค้นข้อมูลที่เป็นประโยชน์ออกมาได้บ้างไหม
“พี่สะใภ้ เดินเสร็จแล้วหรือครับ? ผมเลี้ยงข้าวคุณเองดีกว่า คนในครอบครัวเดียวกันไม่เคยได้กินข้าวด้วยกันเป็นเรื่องได้อย่างไร”
ซูซีได้ยินเสียงจึงหันไปมอง ข้าง ๆ เยว่เยว่มีลู่ต้าเฉิงและลู่ต้าซู่เดินตามมาด้วย
ช่างเป็นการรวมตัวที่แปลกประหลาดจริง ๆ