0150

⬢⬢⬢

ตอนที่ 150 ผู้ที่รู้จักกาลเทศะย่อมเป็นผู้ยิ่งใหญ่

ซูซีเก็บของที่ใช้ได้มามากมาย แล้วกลับไปล้างทำความสะอาด ส่วนชายเย็นชาก็เพียงแค่คอยจ้องมองดูเธอเท่านั้น

ชายร่างกำยำเห็นทั้งสองกลับมาเสียที สายตาก็มองสลับไปมาบนตัวทั้งคู่ เมื่อดูไม่เห็นความผิดปกติอะไรก็หงุดหงิดขึ้นมา “ออกไปนานขนาดนี้ อยากให้พวกข้าอดตายหรือไง? รีบลงมือทำเร็วเข้า”

เชือกที่มัดมือทั้งสองข้างถูกแก้ปมออก ซูซีขยับไปมาเล็กน้อย ก่อนจะนำกระต่ายสองตัวไปหมักแล้วไปก่อไฟ

เธอทำไม้ปิ้งแบบง่ายๆ ขึ้นมาสองอัน แล้วมัดกระต่ายติดไว้ก่อนเริ่มจุดไฟ

ซูซีพลิกตัวกระต่ายหมุนไปมา พลางขบคิดถึงความเป็นไปได้ที่จะสั่งให้ชายคนนี้ช่วยทำงาน