0146

⬢⬢⬢

ตอนที่ 146 สองคนนี้ต่างก็เป็นพวกเรียกแขกได้ดี

เท้าที่ลู่เสี่ยวเฉิงยกขึ้นชะงักไป ลู่ต้าซู่เห็นดังนั้นก็เผยรอยยิ้มภาคภูมิใจออกมา

เขาก็ว่าแล้ว ต่อให้เป็นอย่างไร อย่างไรเสียก็ยังเป็นลูกของเขา ยังคงหวังที่จะได้รับความใส่ใจอยู่ดี

ต่อมา ลู่เสี่ยวเฉิงกลับเดินจากไปโดยไม่หันหลังกลับมามองภายใต้ใบหน้าที่กำลังภาคภูมิใจของชายผู้นั้น

ลู่ต้าซู่ตะลึงงัน ยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ เจ้าลูกทรพีคนนี้ ไม่น่าเก็บเอาไว้ตั้งแต่แรกเลย

อยากจะคว้าสิ่งของขว้างออกไปเพื่อระบายอารมณ์ พอกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ถึงนึกขึ้นได้ว่าบ้านถูกรื้อจนเกลี้ยงแล้ว จึงคว้าตัวหญิงชราแซ่ลู่ที่เพิ่งถูกโยนลงบนเตียงคั่งแล้วตบไปสองฉาด

ถลึงตามองอย่างเกรี้ยวกราด “ดูเอาเถิด ลูกชายดี ๆ ที่เจ้าคลอดออกมา”