0143

⬢⬢⬢

ตอนที่ 143 คายข้าวที่พี่สะใภ้คุณป้อนออกมาซะ

ตอนนี้ซุนเจียวเจียวมีสีหน้าอมชมพู สภาพร่างกายดีอย่างเหลือเชื่อ ทุกวันวุ่นอยู่กับฟาร์มหมูจนยุ่งหัวหมุน

เถียนเจินเจินก็ปล่อยให้เธอทำโน่นทำนี่บ้าง ในเมื่อยังเคลื่อนไหวได้ การดูแลเด็กจึงไม่ใช่ปัญหาเลยแม้แต่น้อย

ซุนหยวนอี้อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมาอีกสองสามประโยคว่า “เมื่อก่อนไม่เคยคิดเลยว่าจะให้เจียวเจียวมาทำเรื่องพวกนี้ แต่กลับกลายเป็นว่าเจ้าตัวสนใจเอง แถมยังทำได้ไม่เลวเลย ต่อไปฉันก็วางใจได้แล้ว”

“แบบนี้ดีมากเลยค่ะ การมีความสามารถเป็นของตัวเองสำคัญที่สุด” ซูซีเองก็ดีใจที่เธอสามารถก้าวออกมาได้ ไม่จำเป็นต้องใช้ชีวิตอยู่ภายใต้เงาของอดีตตลอดไป

คนคนนั้นไม่อยู่แล้ว ใช้ชีวิตต่อไปอย่างสบายใจก็พอ