กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 135 พินัยกรรม
ผู้ใหญ่บ้านถือกระดาษแผ่นหนึ่งที่เหลืองกรอบเดินมาข้างกายเซียวซาน “นี่เป็นสิ่งที่ลู่เหนียนเขียนด้วยมือตัวเองเมื่อตอนนั้น เนื่องจากพี่น้องทั้งสองคนยังเล็กอยู่ จึงฝากไว้ที่ฉัน”
“เป็นไปไม่ได้ พ่อของฉันไม่เคยเขียนพินัยกรรมเมื่อตอนนั้นเลยสักนิด” ลู่ต้าซู่ขมวดคิ้วแน่น ลางสังหรณ์ใจที่ไม่ดีผุดขึ้นมาในใจ
ผู้ใหญ่บ้านมองเขาอย่างใจเย็น “วันที่พวกคุณแยกครอบครัวไปเมื่อตอนนั้น วันรุ่งขึ้นพ่อของคุณก็เขียนไว้แล้ว นั่นก็เพราะกลัวว่าวันหนึ่งพวกคุณจะทำเรื่องพรรค์นี้เข้า ไม่นึกเลยว่าจะทำกันได้จริงๆ เคราะห์ดีที่ท่านผู้เฒ่ามองการณ์ไกล”
พินัยกรรมฉบับนี้เล่นงานพวกเขาจนตั้งตัวไม่ติด
หากมันเป็นของจริง สิ่งที่พวกเขาทำอยู่นี้ก็ไม่มีเหตุผลรองรับเลยจริงๆ