กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 126 ร้านปิดแล้ว
โจวเป่าอวี่รู้สึกใจหายวาบเมื่อถูกสายตาคมกริบคู่นั้นจ้องมอง สัญชาตญาณบอกเขาว่าผู้ชายคนนี้อันตรายมาก
กลิ่นอายกดดันแบบนั้นไม่ใช่สิ่งที่เสแสร้งขึ้นมาได้ เป็นสิ่งที่สั่งสมมาจากประสบการณ์ในสนามรบอย่างแท้จริง เขาเคยสัมผัสความรู้สึกนี้จากพี่ชายลูกพี่ลูกน้องของเขามาก่อน หรือว่าผู้ชายคนนี้จะเป็นทหาร?
แล้วถ้าเป็นทหารแล้วจะทำไมล่ะ จะฆ่าเขาให้ตายได้หรือไง?
โจวเป่าอวี่กลับไปยิ้มให้อย่างใจเย็น ลู่จินเฉามองใบหน้านั้นแล้วยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกหมั่นไส้อยากจะชกสักที
ดูท่าว่าภรรยาจะสวยเกินไปจนถูกคนเล็งเข้าเสียแล้ว
“รู้จักคนคนนั้นไหม?” ลู่จินเฉาใช้ร่างกายสูงใหญ่ของเขาบังสายตาของผู้ชายคนนั้นเอาไว้
ซูซีหันไปมอง อ๊ะ นั่นไม่ใช่ไอ้โรคจิตคนนั้นหรอกหรือ?