0124

⬢⬢⬢

ตอนที่ 124 หน้าแก่แต่คิดฝันเฟื่อง

ตกเย็น ลู่จินเฉาทำอาหารเต็มโต๊ะเพื่อฉลองที่เถียนเจาตี้กับต้าอยาหลุดพ้นจากตระกูลลู่เสียที

เถียนเจาตี้ตื้นตันจนน้ำตารื้น เธอไม่รู้จะใช้คำพูดไหนมาถ่ายทอดความรู้สึก จึงยกแก้วขึ้นอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ด้วยความซาบซึ้งใจ “ขอบคุณพวกคุณ ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ! ถ้าไม่ใช่เพราะพวกคุณ ฉันกับต้าอยาคงไม่ได้ชีวิตใหม่ ผมขอคารวะหนึ่งแก้วค่ะ!”

หลังกินข้าวเสร็จ ลู่เหล่าซานก็พาเถียนเจาตี้กับต้าอยาไปส่งที่บ้านเก่า กำชับให้ล็อกประตูให้ดี และบอกเรื่องที่ต้องเปิดประตูให้เร็วขึ้นในตอนเช้าก่อนจะจากไป