เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 62 ฉันปลอบไม่ไหว
ครอบครัวนี้ ตัดญาติขาดมิตรได้เด็ดขาดจริงๆ
ยังไม่ทันได้ตั้งสติ ก็ได้ยินลู่จินเฉาพูดต่อ “ในเมื่อมีคนเต็มใจมาช่วยงานฟรีแบบนี้ ผมก็ต้องการพอดีเลย”
“กินข้าวเสร็จพวกคุณก็กลับไปพักผ่อนเถอะ งั้นต้องรบกวนทั้งสองท่านหาคนมาให้หน่อย บ่ายวันนี้ให้ลู่ต้าเฉิงกับเขาอยู่ช่วยทำงานก่อน”
ลู่จินเฉาชี้ไปที่ซูต้าเฉียง
“บ้านหลังนี้ของผมถ้าพวกคุณหาคนมาได้สักยี่สิบกว่าคน ก็คงใช้เวลาแค่ครึ่งเดือน เรื่องกินอะไรพวกคุณหาทางกันเองนะ พวกเราไม่มีเวลาทำให้ น้ำก็ต้องเอามาเองด้วย ถ้าทำงานออกมาไม่ดีแล้วทำวัสดุสิ้นเปลือง ผมจะคิดบัญชีกับพวกคุณทั้งหมด!”
หญิงชราทั้งสองพอได้ยินแบบนี้ก็รู้ทันทีว่ากำลังถูกใช้งานฟรี ความเห็นจึงตรงกันอย่างน่าประหลาดใจ ต่างโพล่งออกมาว่า “ทำไมต้องยอม!”