0052

⬢⬢⬢

ตอนที่ 52 ไม่ใช่คนที่จะรับมือได้ง่าย ๆ!

การเดินทางกับซูซีในครั้งนี้ทำให้ลู่เสี่ยวเฉิงได้เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ มากมาย เขาเริ่มเลื่อมใสพี่สะใภ้คนนี้มากขึ้นเรื่อย ๆ และยิ่งมั่นใจในความตั้งใจที่จะติดตามทำงานกับพี่สะใภ้ต่อไป

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เขาก็นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง “ไม่มีความคิดเห็นอะไรครับ ตอนเด็ก ๆ พี่ใหญ่กับปู่เป็นคนเลี้ยงผมมา พอสิบกว่าขวบถึงได้กลับตระกูลลู่ กลับไปก็ต้องทำงานถึงจะได้กินข้าว ถ้าป่วยทำงานไม่ได้ก็ต้องอด ไม่มีอะไรเลยครับ”

เขาหยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงหนักอึ้ง “ที่สำคัญที่สุดคือ เรื่องของพี่ใหญ่คราวนี้ ถ้าไม่ได้พี่สะใภ้ ป่านนี้คง...” พูดมาถึงตรงนี้เขาก็เริ่มเสียงสั่นเครือ

ซูซีเห็นชายหนุ่มตัวโตขอบตาแดงก่ำก็พอจะเข้าใจอะไรบางอย่าง เธอตบไหล่เขาเบา ๆ เพื่อปลอบใจสองสามคำก่อนจะพาเขาไปยังที่ทำการไปรษณีย์

“พี่สะใภ้ เรามาที่นี่ทำไมครับ?” ลู่เสี่ยวเฉิงสะอึกสะอื้นสองสามครั้ง

ซูซีพยักหน้าไปทางนั้น “ไปสิ เอาเอกสารรับรองของเธอไปขอคัดสำเนาหลักฐานการโอนเงินที่พี่ใหญ่ส่งมาให้ และใบเสร็จของผู้รับเงินเก็บไว้”