กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 29 ต่างคนต่างคิด
“ไม่เป็นไร” สัญชาตญาณของลู่จินเฉาบอกเขาว่าสายตาคู่นี้ไม่น่าไว้วางใจ คำพูดที่มาจ่ออยู่ริมฝีปากจึงเปลี่ยนไป
“กินข้าวเสร็จพวกนายก็กลับกองทัพไปซะ เหล่าซานพาลูกต้าป๋าวเสี่ยวป๋าวกลับไปด้วย ทิ้งคนไว้เยอะแยะแบบนี้ก็ไม่มีประโยชน์อะไร!”
ทั้งสองพยักหน้าตกลง กลับไป ต้องกลับไป รู้แล้วว่าคนไม่เป็นอะไรก็พอแล้ว ขืนยังอยู่ต่อนี่ไป สถานการณ์แบบนี้กลับไปคงต้องเจอการฝึกอย่างหนักหน่วงแน่
ลู่เสี่ยวเฉิงพูดขึ้นมาผิดจังหวะ “พี่สะใภ้ใหญ่พาลูกต้าป๋าวเสี่ยวป๋าวกลับไปดีไหมครับ เดี๋ยวผมดูแลพี่เอง ผมแรงเยอะ!”