กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 15 เจ้าหนุ่ม ไปขอเงินที่เหลือมาเสียทีสิ ถ้าไม่ได้ก็บอกให้รู้!
“ผะ ผมไม่มีเงิน” ลู่เสี่ยวเฉิงกล่าวเสียงเบาด้วยความกระอักกระอ่วนใจแล้วกล่าวต่อ “ผมทำงานในนามาตลอดทั้งปี นาน ๆ ครั้งก็ไปล่าสัตว์ พวกคนตระกูลลู่ไม่คิดจะควักเงินสักแดงเดียว ทั้งไม่สนใจพี่ใหญ่และเด็ก ๆ แม้แต่ข้าวก็ไม่อยากจะให้ ผมต้องหาทางจัดการเรื่องธัญพืช คนในหมู่บ้านพอจะช่วยเหลือได้บ้าง แต่ทุกบ้านก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไร ผม... ผมเองก็ไม่รู้ว่าตระกูลลู่จะมีเงินเยอะขนาดนั้น”
ยิ่งพูดเสียงก็ยิ่งเบาลง