0010

⬢⬢⬢

ตอนที่ 10 บาดแผลกระสุนปืน

ลู่จินเฉารู้สึกว่าหัวใจของเขาเต้นไม่เป็นจังหวะ มันเต้นตึกตักไม่หยุด ใบหูร้อนผ่าวจนแทบไหม้ และใบหน้าก็เริ่มขึ้นสีระเรื่อแล้ว

ทำไมเธอถึงได้ใจกล้าขนาดนี้

เขากลัวว่าเธอจะไปพูดจาแบบนี้ข้างนอก จึงอดไม่ได้ที่จะเตือนว่า “ต่อไปห้ามไปพูดแบบนี้ข้างนอกอีกนะ!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า!”

ซูซีมองดูท่าทางกระอักกระอ่วนของชายหนุ่มบนเตียงที่ยังไม่วายพยายามทำตัวให้นิ่งสงบ จึงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะร่าออกมา

มองคนที่เริ่มหัวเราะอย่างลืมตัว ลู่จินเฉารู้สึกจนใจเล็กน้อย เขารู้สึกว่าเธอก็เหมือนกับเด็กคนหนึ่ง