0008

⬢⬢⬢

ตอนที่ 8 ไม่เต็มใจปล่อยมือ

“เอ่อ... คุณ”

“คุณ”

ทั้งสองคนพูดขึ้นมาพร้อมกัน ซูซีที่ยึดถือทัศนคติว่าคุณเป็นผู้ป่วยฉันจะยอมคุณก่อนจึงกล่าวว่า “คุณพูดก่อนเถอะ”

ลู่จินเฉามองเธอ “คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม!”

นี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่ของวันที่ซูซีรู้สึกงุนงง “ฉันน่ะเหรอ? ฉันไม่เป็นอะไรนี่ ฉันจะไปเป็นอะไรได้ล่ะ!”

สมองของเธอเหมือนเพิ่งได้พักสักสองนาที พอตั้งสติได้ว่าเขาหมายถึงเรื่องอะไรจึงโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “โธ่ ฉันไม่เป็นไรหรอก ฉันตั้งใจน่ะ”

“ผมรู้ครับ คราวหน้าอย่าทำแบบนี้อีกเลย มันไม่ปลอดภัย หากพลัดตกได้รับบาดเจ็บขึ้นมาจะทำอย่างไร!” ชายหนุ่มมองเธอด้วยสายตาจริงจังและกล่าว

“อ้อ” ซูซีตอบกลับตามสัญชาตญาณ