กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 583 กาลเวลาคือสิ่งที่คมกริบที่สุด
โลกตรงหน้ายังคงสภาพแตกสลายและบิดเบี้ยวจากตอนที่เขาปะทะกับอู่เต้า แดนสรวงถ้ำสวรรค์แทบจะแหลกละเอียดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ทว่าหลี่ฮวยสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าในช่วงพริบตานั้นอู่เต้าได้ทำอะไรบางอย่าง ลบเลือนสิ่งมีชีวิตทั้งหมดไปจากโลกใบนี้จนสิ้น
แม้จะครอบครองพลังของปู้ต้งเทียนจุนอยู่ก็ตาม
ในยามนี้หลี่ฮวยก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงไอเย็นเยียบแล่นพล่านขึ้นมาจับขั้วหัวใจ
สำหรับเขาแล้ว วิธีการลบล้างทุกชีวิตนอกจากตนเองเช่นนี้มันโหดเหี้ยมเกินไป ความเป็นอมตะนิรันดร์ของสรรพชีวิตที่ปู้ต้งไขว่คว้ามาตลอดเปรียบเสมือนศิลาฐานรากของหอคอยสูง ทว่าบัดนี้กลับถูกอู่เต้าใช้กำลังดิบเถื่อนกะเทาะจนเกิดรอยร้าวขึ้นลึกถึงรากเหง้าแห่งการดำรงอยู่