เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 580 ผู้ฝึกยุทธ์เทวมนุษย์ที่แท้จริง
หากเอ่ยถึงสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุด แข็งแกร่งที่สุด และเจิดจรัสสะดุดตาที่สุด
ความคิดแรกในใจของคนส่วนใหญ่ย่อมเป็นดวงอาทิตย์ แม้แต่ดวงจันทร์ก็ยังต้องอาศัยแสงสว่างจากดวงอาทิตย์ เพื่อสำแดงการมีอยู่ของตนในความมืดมิด จึงเป็นธรรมดาที่ดาวฤกษ์อันเป็นนิรันดร์ไม่แปรเปลี่ยนจะกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความแข็งแกร่งอันเป็นอมตะไม่สั่นคลอน และวิชาขั้วหยางที่หลี่ฮวยฝึกฝน ก็คือการเลียนแบบดวงอาทิตย์รูปแบบหนึ่งเช่นกัน
ผู้ฝึกยุทธ์กระจ้อยร่อยริอาจจะเลียนแบบดวงอาทิตย์ ย่อมออกจะเพ้อฝันเกินตัวไปหน่อย และมีแต่จะเผาตัวเองจนตายทั้งเป็น
ก่อนจะก้าวเข้าสู่ขั้นผู้ฝึกยุทธ์เทวมนุษย์ วิชาขั้วหยางของหลี่ฮวยอยู่ในขีดจำกัดเช่นนั้นจริงๆ ต่อให้อยู่ในสภาวะที่สมบูรณ์พร้อมที่สุด ก็น่าจะทำได้เพียงเก้าสิบเก้าครั้งติดต่อกันเท่านั้น
หากเกินเลยขีดจำกัดนี้ไป
เขาจะต้องตายอย่างเฉียบพลันในทันที