กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 577 บ่อแรงโน้มถ่วง
"หืม?"
อู่เต้าที่เพิ่งซัดคนเถื่อนของชั้นที่สองลอยไปแขวนไว้บนกิ่งไม้แบบสบายมือ จู่ๆ ก็พลันแวบความรู้สึกแปลกประหลาดขึ้นมาวูบหนึ่ง
เขาสามารถสัมผัสได้
ตัวเองกำลังเข้าใกล้สิ่งขนาดยักษ์บางอย่างเข้าไปทุกที สิ่งยักษ์ใหญ่นั่นต้องเร้าใจสุดขีดแน่ๆ และมีเพียงสิ่งที่ทั้งเร้า ทั้งดุดัน ทั้งบ้าคลั่งระดับนี้เท่านั้นถึงจะคุ้มค่าให้เขาลงมือ ทว่าในเวลาเดียวกัน เขากลับรู้สึกกระสับกระส่ายใจอยู่ลึกๆ วูบหนึ่ง เหมือนกับว่าจะไม่ได้เจอกับเพื่อนเก่าคนหนึ่งอีกแล้วอย่างไรอย่างนั้น
อวี๋จี๋เกิดเรื่องแล้วงั้นเหรอ?
"คงไม่ถึงขนาดนั้นมั้ง ร่างแยกของเจ้านี่ไม่เคยหมดสต็อกสักที นอกจากฉันแล้ว คนอื่นคิดจะระเบิดเจตจำนงของมันให้ดับสูญในคราวเดียวเนี่ย มันยากเกินไปมั้ง"