กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 574 เจตจำนงอันยิ่งใหญ่
สิ่งที่เห็นจนชินตาทั่วทั้งป่าอี๋มู่แทบจะมีแต่ต้นไม้
แต่ต้นไม้พวกนี้ล้วนสูงเริ่มต้นกันที่ระดับร้อยเมตรขึ้นไปทั้งนั้น ราวกับว่าถ้าไม่แข็งแกร่งพอคงไม่มีทางมีชีวิตรอดในสถานที่บัดซบแห่งนี้ได้ รู้สึกอยู่ตลอดว่าแดนสวรรค์ถ้ำสวรรค์แห่งนี้ดูจะชอบอะไรที่ทั้งหนาทั้งใหญ่เป็นพิเศษ พอจู่ๆ ได้มาเห็นต้นเล็กๆ ที่สูงแค่ครึ่งตัวคนแถมยังแปลกประหลาดขนาดนี้ ก็อดคิดไม่ได้ว่า เล็กๆ ก็น่ารักดีเหมือนกันนะ
เทวราชอู่ที่บุกตะลุยถล่มเปิดทางเข้ามาตลอดสาย พอเห็นต้นไม้ต้นเล็กที่พวกคนป่าคอยปกป้องคุ้มกันอย่างดิบดี ความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวก็คือ นี่มันตัวบ้าอะไรวะ ลองกินหมัดฉันดูสักทีเป็นไง!
จากนั้นเขาก็ซัดไปหนึ่งหมัด