กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 565 กลายเป็นตะวันแผดเผา
เอกลักษณ์ของหลี่ฮวยกับหลี่ฮวาเหนี่ยวนั้นเด่นชัดเป็นอย่างยิ่ง
คนหนึ่งพฤติกรรมพิลึกพิลั่นจนน่ารังเกียจ ส่วนอีกคนก็อหังการท้าตีท้าต่อยกับฟ้าดิน ถึงจะเป็นอู่เต้าก็ยังยอมรับว่าพวกเขาเป็นจอมยุทธ์แห่งยุคที่มีความสามารถ ไม่ใช่พวกปลายแถวไร้ฝีมือที่คิดจะปัดทิ้งส่งๆ เมื่อไหร่ก็ได้
เพราะเหตุนี้เอง
ในตอนนั้นหลังจากสงบศึกความวุ่นวายในอวิ๋นโจวลงได้ อู่เต้าก็รู้สึกเสียดายอยู่บ้าง การที่เขาฆ่าจั่วขวางตายกลับกลายเป็นเปิดโอกาสให้ชิงเป่า ใช้ลูกไม้อะไรก็สุดรู้ชิงพาตัวหลี่ฮวยหนีไปได้ท่ามกลางความโกลาหล หากดูจากนิสัยดั้งเดิมของพวกมหาเทพในหวนอวี่แล้ว กะดูว่าหลี่ฮวยคงมีสภาพอยู่มิสู้ตายเป็นแน่
อู่เต้าพอจะเดาออกอยู่เหมือนกัน