กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 558 เติมเต็ม
หลี่จุนพกชีซิงของอู่เต้าแล้วรีบร้อนจากไป
ก่อนจะจากไป เนตรสวรรค์ตรงหน้าผากของเขากะพริบไหววูบ ชำเลืองมองห้วงมิติว่างเปล่าข้างกายอู่เต้าแวบหนึ่ง
หลังจากหลี่จุนเดินลับไปเนิ่นนาน
ร่างของอวี๋จี๋ถึงค่อยข้ามมิติออกมาจากความว่างเปล่าธรรมดาๆ นั้น
"ดูเหมือนเขาจะสังเกตเห็นฉันแล้วนะ"
"พูดไร้สาระ นั่นลูกศิษย์ฉัน สังเกตเห็นนายมันก็เรื่องปกติไม่ใช่เหรอ" อู่เต้าเหลือบตาบนใส่อวี๋จี๋ คนดีๆ แท้ๆ ไหงพอไร้ความรู้สึกแล้วสมองถึงไม่ค่อยแล่นตามไปด้วยล่ะเนี่ย