กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 533 ฟ้าไร้สองตะวัน
"ตั้งแต่โบราณกาลมา ประชาราษฎร์ในเสินโจวของเราล้วนมุ่งมั่นพัฒนาตนเองไม่หยุดยั้ง เป็นที่สถิตแห่งอาณัติสวรรค์ ปัญญาชน กสิกร ช่างฝีมือ พ่อค้าวาณิช ต่างอยู่ภายใต้การนำของธงผืนเดียวกัน ร่วมกันรังสรรค์ความรุ่งโรจน์รุ่นแล้วรุ่นเล่า นับจากราชวงศ์โจวสืบมาจนบัดนี้ อาณัติสวรรค์นี้ในที่สุดก็เป็นรูปธรรมขึ้นมาเสียที บัดนี้พวกเราทุกคนต่างก็กำลังรอคอยอาณัติสวรรค์อันสว่างกระจ่างแจ้งอยู่นะ"
เหมยไจซิงพร่ำบ่นรำพันกับอู่เต้าที่เพิ่งกลับมาได้ไม่นานด้วยสีหน้าจริงจังยิ่งยวด
ตอนนี้เขารับหน้าที่ดูแลภาพรวมการบริหารจัดการกิจการน้อยใหญ่ทั้งหมดในหนานตู การที่อุตส่าห์ปลีกตัวมาคุยเรื่องนี้กับลูกเขยโดยเฉพาะ ความหมายจึงชัดเจนแจ่มแจ้งจนแทบไม่ต้องพูด