กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 525 ม้าเล็กเทียมเกวียนใหญ่
ตอนที่อู่เต้าพุ่งทะยานออกมาจากพระราชวังหนานตูซึ่งบัดนี้แปรสภาพกลายเป็นซากปรักหักพังอันเกรียมไหม้
สายตาก็เหลือบไปเห็นหลี่จุนที่กำลังพาคนกลุ่มใหญ่รออยู่ข้างนอกในทันที
พอหลี่จุนเห็นอู่เต้า ใบหน้าก็อดไม่ได้ที่จะผุดรอยยิ้มขึ้นมา
"อาจารย์! ผมอยู่นี่!"
การกระทำของเขาทำเอาบรรดาคนที่ห้อมล้อมอยู่รอบข้างต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก หลี่จุนที่เมื่อครู่ยังดูสุขุมเป็นผู้ใหญ่ ไฉนพอเห็นเทวราชอู่แล้วกลับเปลี่ยนท่าทีไปคนละคน หรือว่าเจ้านี่จะเป็นพวกคลั่งอาจารย์กันนะ? โดยเฉพาะฉินหนิงปิง สีหน้าบนดวงหน้าสะสวยอดไม่ได้ที่จะฉายแววสับสนพิลึกพิลั่น
ฝั่งอู่เต้าร่อนลงมา กวาดอาณาเขตตรวจสอบรอบหนึ่งก็พอรู้สถานการณ์คร่าวๆ แล้ว