เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 513 แพ้ชนะ
"นายยังคิดจะตามฉันไปอีกเหรอ"
"อาจารย์ครับ ผมบรรลุขั้นสุดขั้วตั้งนานแล้ว วรยุทธ์เต็มตัวขนาดนี้ จะให้มัวแต่อาศัยอยู่ใต้ร่มเงาการคุ้มครองของอาจารย์ไปตลอดชีวิตได้ยังไงกันล่ะครับ"
เด็กหนุ่มวัยเยาว์อย่างเหลือเชื่อมีแววตาท่าทางเฉลียวฉลาด ปราศจากความเซ่อซื่อเงอะงะแม้แต่น้อย
"วรยุทธ์ไร้เทียมทานใต้หล้าของศิษย์ มันก็ต้องได้เอาออกมาใช้ออกมาโชว์บ้างสิครับ"
จากนั้นหลี่จุนก็ถูกอู่เต้ากดข่มปรามลงมาอย่างไร้ความปรานีทันที
"ไร้เทียมทานใต้หล้า? แกคิดว่าฉันตายไปแล้วหรือไง ถึงตาแกไร้เทียมทานตั้งแต่เมื่อไหร่ แกเป็นผู้ฝึกยุทธ์เทวมนุษย์แล้ว หรือว่ามั่นใจนักหนาว่าจะเอาชนะฉันได้" อู่เต้าถึงกับหัวเราะด้วยความฉุนเฉียว นึกไม่ถึงเลยว่าแค่ไม่ได้เคี่ยวเข็ญหลี่จุนเพียงไม่กี่วัน หางของเจ้าเด็กนี่ก็แทบจะชี้ขึ้นฟ้าไปแล้ว