กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 492 บดขยี้เจตจำนง
ตอนที่ถูกโคลนดำม้วนกลืนเข้าไปถึงส่วนแกนกลางและถูกช่องทางอันเปียกชื้นโสมมดูดเข้าไปนั้น ประจวบเหมาะกับเป็นจังหวะสำคัญที่สมาธิของอู่เต้าถูกจิตสำนึกของฝูโหยวจื่อพุ่งเข้าจู่โจมพอดี ดังนั้นอู่เต้าที่ยังคงรับรู้ถึงภายนอกได้อยู่บ้างจึงไม่ได้ลงมือซัดโคลนดำน่าขยะแขยงพวกนี้ให้สลายไปในทันที
อย่างไรเสียก็มีเกราะแท้อิ้งหลงแผ่ออกมากางกั้นไว้ แถมยังมีอาณาเขตผลมรรคคอยขจัดปัดเป่า โคลนดำพวกนี้จึงไม่อาจแตะต้องโดนตัวอู่เต้าได้เลยแม้แต่น้อย
สมาธิทั้งหมดของอู่เต้า
ล้วนพุ่งเป้าไปที่แรงสั่นสะท้อนก้องซึ่งเกิดจากวิชาแท้อย่างคัมภีร์อินฝูเทียนจี