เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 488 ความลับเบื้องหลัง
ปกติแล้วเจิ้งหยางจื่อมักจะปล่อยวางและสงบนิ่งอยู่เสมอ แม้กระทั่งในคราวมหาภัยพิบัติแห่งอวิ๋นโจวครั้งนั้น ที่เขายืนกรานจะลงเขาไปเผชิญหน้ากับยอดอัจฉริยะอย่างจั่วขวางซึ่งหากไม่ยอมสู้ตายก็ไม่มีทางต้านทานได้เลย เขาก็ยังคงนิ่งเฉยเด็ดเดี่ยวเป็นส่วนใหญ่ ไม่ได้ดูเคร่งเครียดจริงจังอะไรนัก ราวกับว่าต่อให้ขุนเขาไท่ซานถล่มลงมาตรงหน้า เขาก็คงไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด
สำหรับเซียนจุติท่านนี้แล้ว ต่อให้ต้องตัวตายวิญญาณสูญสลาย ก็ยังสามารถรับมือได้อย่างสงบนิ่ง
แต่กลับกลายเป็นว่าในเรื่องอุปกรณ์ตรึงพิกัดโลกย่อยนี้
นักพรตหน้าหยกกลับจริงจังและเคร่งเครียดผิดปกติ ความหวั่นไหวและอึดอัดที่เผยออกมาจากดวงหน้าอันงดงามใต้กวนหยกนั้น ทำให้อู่เต้าถึงกับต้องเหลียวมองด้วยความแปลกใจ
หรือว่าเจิ้งหยางจื่อจะสังเกตเห็นอะไรเข้าแล้ว?
"เดี๋ยวก่อนนะ"